Προσαρμόζουμε πάντα της διατροφικές μας συνήθειες σύμφωνα με τις οδηγίες διατροφολόγου και δεν επιλέγουμε τα μενού μας ανεξέλεγκτα. Όσοι ακολουθούν ένα συγκεκριμένο διαιτολόγιο, εφαρμόζουν τις συνταγές του ιστολογίου με δική τους ευθύνη.
Ακολουθούμε την νηστεία σύμφωνα με τις οδηγίες και την ευλογία του πνευματικού μας, ενημερώνοντας τον αν έχουμε κάποιο πρόβλημα υγείας.
Δείτε εδώ γιατί και πως νηστεύουμε https://agiameteora.net/index.php/paterika/498-giati-nisteyoume-tin-megali-tessarakosti.html Ομάδες που θα πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες από τον θεράποντα ιατρό τους και τον διατροφολόγο
κατά την περίοδο της νηστείας: Οι έγκυες
και οι θηλάζουσες γυναίκες, οι ηλικιωμένοι, τα άτομα που πάσχουν από έλλειψη σιδήρου,
τα άτομα με ασθένειες μεταβολισμού, τα παιδιά, οι έφηβοι και γενικότερα
άτομα με παθολογικές ασθένειες.
Δείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο λεπτομέρειες για την διατροφή κατά τις ημέρες νηστείας.
Ο συνδυασμός των τροφών που ενισχύουν την υγεία μας. https://www.mednutrition.gr/portal/lifestyle/systaseis-diatrofis/1499-megali-sarakosti-kai-diatrofi
Σύμφωνα με την λαϊκή μας παράδοση ό Χριστός όταν αναστήθηκε έδωσε την άδεια στις ψυχές των κεκοιμηθέντων να ανέβουν στον κόσμο μας έως και την παραμονή της Πεντηκοστής.
Το Σάββατο λοιπόν πριν από την Κυριακής της Πεντηκοστής οι ψυχές επιστρέφουν στο δικό τους κόσμο.
Για να είναι οι ψυχές ευαρεστημένες και "χορτασμένες" πνευματικά, οι πιστοί της Ορθοδόξου Εκκλησίας παρασκευάζουν κόλλυβα και το Σάββατο τα πηγαίνουν στο ναό ώστε να τα διαβάσει ο ιερέας.
Σε πολλές ενορίες τα Χρυσά Κόλλυβα διαβάζονται και την Παρασκευή κατ' οικονομίαν.
Ο κάθε ενδιαφερόμενος ενορίτης θα πρέπει να ρωτήσει τον εφημέριο του Ιερού Ναού για τις ώρες και την ημέρα που τελείται το τρισάγιο για τα κόλλυβα.
Εάν κάποια ψυχή δεν έχει συγγενή σε αυτό τον κόσμο για να της ετοιμάσει κόλλυβα, οι υπόλοιπες ψυχές της δίνουν από τα δικά τους ώστε καμία ψυχή να μην φύγει "πεινασμένη".
Τα 9 υλικά που αντιστοιχούν στα εννέα Τάγματα των αγγέλων και τι συμβολίζει το κάθε υλικό
1. Σιτάρι:
συμβολίσει την γη
2. Σταφίδες: Κατά
Ιωάννην Κεφ. 15: παρ.1 «Εγώ είμαι η άμπελος η
αληθινή και ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός.
παρ.2 Κάθε κλήμα
ενωμένο μ’ εμένα που δε φέρει καρπό το
αφαιρεί. Και καθένα που φέρει καρπό το
κλαδεύει, για να φέρει περισσότερο
καρπό.
3. Μαϊντανός: Για
την μετά θάνατον ανάπαυση των κεκοιμηθέντων, (σε τόπο χλοερό)
4. Ζάχαρη:
συμβολίζει την μετά θάνατον Ουράνια
γλυκιά Ζωή
5. Σουσάμι (ή και
το τρίμα παξιμαδιού): Ο χους (το χώμα)
όπου "αναπαύονται" τα νεκρά σώματα
6. Κανέλλα:
συμβολίζει τα ταφικά μύρα, (έθιμο στην
εποχή του Χριστού όπου οι συγγενείς
μύρωναν τον σκήνωμα του τεθνεώτος)
7. Ρόδι: συμβολίζει
τα μετά θάνατον αγαθά των σωσμένων
ψυχών μέσα στον παράδεισο
8. Κουφέτα: συμβολίζουν τα όστά των κεκοιμημένων που συν τω χρόνω παραμένουν άφθαρτα ενώ η σάρκα αποσυντίθεται.
9. Αμύγδαλα: συμβολίζουν την καλή σωματική και ψυχική ποιότητα των κεκοιμηθέντων γονέων (όταν ήταν ζωντανοί) και κατ' επέκτασην τους υγιείς απογόνους
Αν δεν έχουμε χρόνο για την παρασκευή κολλύβων στο σπίτι μπορούμε να τα παραγγείλουμε ή να τα αγοράσουμε από εξειδικευμένα ζαχαροπλαστεία.
Συνήθως αυτά εδρεύουν πλησίον των κοιμητηρίων.
by Vasileios - alikos ouranos
Τη συνταγή για τα κόλλυβα θα την δείτε βήμα προς βήμα στα δύο ακόλουθα βίντεο
Δείτε και το βασικό μυστικό για τον σωστό βρασμό των κολλύβων που είναι και η βάση της επιτυχίας τους
Παραδοσιακό ημερολόγιο επτά εβδομάδων της Σαρακοστής του Πάσχα.
Είναι ένας άζυμος άρτος, (ζυμωμένος χωρίς προζύμι ή μαγιά) και έχει επτά πόδια.
Κάθε πόδι το αφαιρούμε τα 7 Σάββατα της Σαρακοστής για να υπολογίζουμε τις επτά εβδομάδες της.
Το τελευταίο ποδαράκι το αφαιρούμε το Μεγάλο Σάββατο.
Φτιάχνουμε την Κυρα Σαρακοστή την Καθαρά Δευτέρα μαζί με την λαγάνα. την ψήνουμε και την κρεμάμε σε κάποιο σημείο της κουζίνας μας.
Η Κυρα Σαρακοστή είναι ένα σκληρό αρτοποίημα και πολύ αλμυρό για να αντέξει τις επτά εβδομάδες της Σαρακοστής χωρίς να αλλοιωθεί
Υλικά:
3 Κούοες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 Κούπα αλάτι
1 Κούπα νερό
Παρασκευή:
Ζυμώνουμε όλα τα υλικά
Βάζουμε την ζύμη για μία ώρα στο ψυγείο για να σταθεροποιηθεί και να ζυμώνεται πιο εύκολα.
Την απλώνουμε σε μία λαδόκολλα με τον πλάστη σχηματίζοντας ένα χοντρό οβάλ φύλλο 5 εκατοστών περίπου και σχηματίζουμε την Κυρα Σαρακοστή όπως δείχνει το βίντεο.
Στα χρόνια
του Ιουλιανού του Παραβάτη, όταν το Βυζάντιο κήρυξε τον πόλεμο στην Περσία, ο
Ιουλιανός πέρασε με τον στρατό του από την Καισαρεία.
Τότε διέταξε να
φορολογήσουν όλη την επαρχία και τα χρήματα αυτά θα τα έπαιρνε επιστρέφοντας
για την Κωνσταντινουπολη.
Έτσι, οι κάτοικοι αναγκάσθηκαν να δώσουν ό,τι είχε ο
καθένας χρυσαφικά νομίσματα κ.λπ.
Όμως ο Ιουλιανός σκοτώθηκε άδοξα σε μια μάχη
στον πόλεμο με τους Πέρσες, και δεν ξαναπέρασε ποτέ από την Καισάρεια.
Τότε ο
Άγιος Βασίλειος έδωσε εντολή και από τα μαζεμένα χρυσαφικά τα μισά να δοθούν
στους φτωχούς, ένα μικρό μέρος κράτησε για τις ανάγκες των ιδρυμάτων της
Βασιλειάδος , και τα υπόλοιπα τα μοίρασε στους κατοίκους με ένα πρωτότυπο
τρόπο:
Έδωσε εντολή να ζυμώσουν ψωμιά και σε κάθε ψωμί, έκρυψε από ένα νόμισμα ή
χρυσαφικό και κατόπιν τα μοίρασε στα σπίτια.
Τρώγοντας οι κάτοικοι τα
ψωμιά όλο και κάτι έβρισκαν μέσα.
Από αυτό το περιστατικό λοιπόν καθιερώθηκε η Βασιλόπιτα, παίρνοντας την ονομασία της από το όνομα του Αγίου Βασιλείου.
Συνηθίζεται δε στις ημέρες μας να βάζουμε μέσα στην «πρώτη πίτα του έτους» και κάποιο φλουρί ή άλλο χρυσό νόμισμα.
Ορισμένοι Κωνσταντινοπολίτες ζαχαροπλάστες έχουν το έθιμο να πιέζουν την επιφάνεια της Βασιλόπιτας με μία στρογγυλή σφραγίδα η οποία έχει ανάγλυφο σκάλισμα της μορφής του Αγίου Βασιλείου και έτσι αποτυπώνεται η μορφή του στην Βασιλόπιτα.
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί την συνταγή μίας εύκολης και νόστιμης Βασιλόπιτας.
Το Χριστόψωμο είναι ο παραδοσιακός ημίγλυκος άρτος της ημέρας των Χριστουγέννων (25 Δεκεμβρίου).
Τοποθετείται στο κέντρο της εορτινής τραπέζης και τεμαχίζεται σε φέτες, προς τέρψη των συνδαιτημόνων.
Υλικά:
450 Γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 Φακελάκι ξηρή μαγιά
2 Κουταλάκια ζάχαρη
Μισό κουταλάκι αλάτι
100 Γραμμάρια καρυδόψιχα
1 Κουταλάκι μαχλέπι
Μισό κουταλάκι μαστίχα σε σκόνη
Νερό τόσο, όσο να φτιάξουμε μία ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια μας
1 Κουταλιά ελαιόλαδο
1 Σφηνάκι λικέρ πορτοκαλιού (ή κονιάκ αναμεμειγμένο με 1 κουταλιά μέλι)
5 Καρύδια ολόκληρα για το στόλισμα
Εκτέλεση:
Ρίχνουμε σε ένα μπολ το αλεύρι, την μαγιά, την ζάχαρη, το αλάτι, το μαχλέπι, την μαστίχα και την καρυδόψιχα.
Τα αναμειγνύουμε καλά (χωρίς νερό) ανακατεύοντάς τα με ένα κουτάλι.
Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και νερό χλιαρό ανακατεύοντας τα υλικά μέχρι να πάρουμε μία ζύμη που να πλάθεται και να μην κολλάει στα χέρια μας.
Αφαιρούμε μία ποσότητα ζύμης τόση, όση ένα πορτοκάλι σε όγκο, για την δημιουργία του σταυρού που θα τοποθετήσουμε στην επιφάνεια του χριστόψωμου.
Πλάθουμε αυτή την μικρή ποσότητα ζύμης σε 2 λωρίδες.
Τις τοποθετούμε στην επιφάνεια του χριστόψωμου σταυρωτά.
Μπορούμε κόψουμε την μικρή ποσότητα ζύμης σε 4 λωρίδες και να τις πλέξουμε ανά δύο για καλύτερη διακόσμηση του σταυρού.
Βυθίζουμε κατά το ήμισυ τα ολόκληρα καρύδια στην επιφάνεια της ζύμης:
Ένα στο κέντρο του σταυρού και τα υπόλοιπα 4 όπως δείχνει η φωτογραφία.
Τοποθετούμε την έτοιμη ζύμη σε ένα στρογγυλό ταψάκι σχηματίζοντας ένα στρογγυλό καρβελάκι.
Ψήνουμε το χριστόψωμο τους 170 - 180 βαθμούς Κελσίου, τοποθετώντας το ταψί με τη σχάρα στις κάτω ράγες του φούρνου, μέχρι να πάρει χρυσό χρώμα η επιφάνειά της.
Όταν είναι έτοιμο το βγάζουμε από τον φούρνο και αλείφουμε αμέσως την καυτή επιφάνειά του με το λικέρ πορτοκαλιού ή με το μείγμα κονιάκ - μελιού, χρησιμοποιώντας ένα πινέλο μαγειρικής.
Η νηστεία είναι σύνθετος λέξη απότελούμενη από το στεριτικό μόριο (νη) και το ρήμα εσθίω (τρώγω). Νηστεύω = δεν τρώγω
Η νηστεία ήταν η πρώτη εντολή που έδωσε ο Θεός στους πρωτόπλαστους εντός του Παραδείσου, αφορούσε δε τον απαγορευμένο καρπό ο οποίος ήταν η αιτία να γίνουν θνητοί.
Το
Σαραντάημερο, ή μικρή Σαρακοστή, όπως είναι γνωστή η νηστεία των Χριστουγέννων,
δεν έχει την δαιτροφική αυστηρότητα της Μεγάλης Σαρακοστής (του Πάσχα).
Αρχίζει στις
15 Νοεμβρίου και λήγει στις 24 Δεκεμβρίου, παραμονή των Χριστουγέννων.
Κατά τη
διάρκειά της δεν καταλύεται το κρέας, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα αυγά.
Αντίθετα:
για τις πρώτες τριάντα τρεις ημέρες της, (που συμβολίζουν τα χρόνια της ζωής
του Ιησού Χριστού), δηλαδή μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου, έχουμε κατάλυση ιχθύος όλες
τις μέρες, εκτός Τετάρτης και Παρασκευής.
Το ψάρι
επίσης καταλύεται στη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου,
οποιαδήποτε ημέρα και να πέσει.
Από τις 18
έως τις 23 Δεκεμβρίου καταλύεται μόνον το λάδι, εκτός Τετάρτης και Παρασκευής.
Την πρώτη ημέρα
της νηστείας (15η Νοεμβρίου) καθώς και την τελευταία ημέρα της (24η
Δεκεμβρίου), παραμονή Χριστουγέννων, τηρείται αυστηρή νηστεία.
Εάν δεις μια όμορφη γυναίκα, να μην την κοιτάξεις.
Ας μη νηστεύει μόνο το στόμα αλλά και το μάτι και η ακοή και τα χέρια και τα πόδια και όλα τα μέλη του σώματος.
Τα χέρια, από την αρπαγή και την πλεονεξία.
Τα πόδια, από τους δρόμους που οδηγούν σε αμαρτωλά θεάματα.
Τα μάτια, να μην πέφτουν λάγνα πάνω σε όμορφα πρόσωπα ούτε να περιεργάζονται τα κάλλη άλλων.
Δεν τρως κρέας;
Τα μάτια σου, ας μην φάνε την ακολασία.
Η ακοή σου, ας μην δέχεται κακολογίες και διαβολές.
Το στόμα, ας νηστεύσει από τα αισχρά λόγια και λοιδορίες.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος Προσοχή: Όσοι σιτίζονται τηρώντας ένα συγκεκριμένο διαιτολόγιο για λόγους υγείας κατόπιν εντολής του θεράποντος ιατρού, το τηρούν και κατά τις ημέρες της νηστείας υπό την ευλογίαν του πνευματικού τους. Είναι και αυτός ένας τρόπος νηστείας εφόσον δεν πρέπει να παρεκκλίνουν των διατροφικών κανόνων του διαιτολογίου τους.
Η λέξη νηστεία είναι αρχαία Ελληνική και σύνθετος.
Συντίθεται από 2 λέξεις: το Δωρικό νή (στερητικό) που σε αυτή την περίπτωση σημαίνει δεν και την λέξη εσθίω δηλαδή τρώγω. Στη σύνθεσή της μεταφράζεται «δεν τρώγω».
Το στερητικό νήτο συναντούμε και σε άλλες σύνθετες λέξεις της Ελληνικής γλώσσης.
Μία από αυτές είναι η νηνεμία που στην καθομιλουμένη σημαίνει άπνοια (χωρίς αέρα) από το στερητικό νή και τον άνεμο.
↭
Η νηστεία στους Ιερούς Κανόνες
Στην Εκκλησία, ο τρόπος, η διάρκεια και ο αριθμός των νηστειών ποικίλλει. Κατά τον 69ο (ξθ΄) Αποστολικό Κανόνα ισχύουν οι νηστείες Τετάρτης , για την προδοσία του Ιούδα,και Παρασκευής για τον σταυρικό θάνατο του Ιησού , όπως και της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που αρχίζει από την Καθαρά Δευτέρα. Συγκεκριμένα αναφέρει: "Ει τις επίσκοπος, ή πρεσβύτερος, ή διάκονος, ή υποδιάκονος, ή αναγνώστης, ή ψάλτης, την αγίαν Τεσσαρακοστήν του Πάσχα ου νηστεύει, ή τετράδα, ή παρασκευήν, καθαιρείσθω• εκτός ει μη δι' ασθένειαν σωματικήν εμποδίζοιτο• ει δε λαϊκός είη, αφοριζέσθω
Η νηστεία τηρείται με την κατά περίπτωση αποχή από κρέατα, αυγά, γαλακτερά είδη, ψάρια, λάδι κ.λπ. Εκτός από το Μεγάλο Σάββατο, όλα τα Σάββατα και τις Κυριακές του έτους γίνεται κατάλυση ελαίου. Γενικά, στα βιβλία της Εκκλησίας γίνεται λόγος για τις εξής περιπτώσεις:
Ξηροφαγία (=τρώμε φυτικά προϊόντα ώμά, χωρίς λάδι και ξηρούς καρπούς).
Νηστεία (=τρώμε φαγητό από φυτικές ουσίες, βρασμένο χωρίς λάδι και θαλασσινά χωρίς λάδι).
Κατάλυση "ελαίου και οίνου".
Κατάλυση ιχθύος (=τρώμε και ψάρια).
Κατάλυση σε αυγά και γάλα και όλα τα προϊόντα τους.
Κατάλυση "εις πάντα" (=τρώμε κάθε είδους φυτική και ζωική τροφή).
Κατά τις ημέρες της Τεσσαρακοστής απαγορεύεται η τέλεση χειροτονιών, γάμων και κάθε άλλη εορταστική/πανηγυρική τελετή.
Εκτός από τις προαναφερθείσες νηστείες, η Εκκλησία έχει θεσπίσει και τις νηστείες των Χριστουγέννων (15 Νοεμβρίου - 24 Δεκεμβρίου), των Αγ. Αποστόλων (Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγ. Πάντων - 28 Ιουνίου) και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (1-14 Αυγούστου). Τέλος, υπάρχει και η νηστεία της παραμονής των Θεοφανείων (5 Ιανουαρίου), της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου) και της μνήμης της Απότομης της κεφαλής (αποκεφαλισμού) του Τιμίου Προδρόμου (29 Αυγούστου).
Επίσης, κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου, η οποία ξεκινά την ημέρα του Πάσχα και λήγει την Κυριακή του Θωμά (ολόκληρη η εβδομάδα αυτή θεωρείται ως μία εόρτια ημέρα), όπως και κατά την εβδομάδα, που ακολουθεί μετά την Πεντηκοστή, λύεται η νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής (καταλύονται τα πάντα).
Η Εκκλησία διδάσκει ότι τις νηστείες πρέπει να τηρούν όλοι οι πιστοί, εκτός εάν εμποδίζονται από λόγους υγείας, νηπιακής ή γεροντικής ηλικίας, ή άλλης αιτίας[15].
Η λέξη Μάιος προέρχεται από την λατινική θεότητα Maja και εις την ελληνικήν προφέρεται Μάγια η δε ρίζα της λέξεως αυτής είναι ελληνική και προέρχεται από την Μαία βεβαίως, βεβαίως που σημαίνει τροφός, παραμάνα.
Οι προπάτορες μας εόρταζαν την Πρωτομαγιά με τα Ανθεστήρια (γιορτή των ανθέων, δηλ. των λουλουδιών).
Ως είθισται κατόπιν υιοθέτησαν την εορτή μας αυτή και οι υπόλοιποι λαοί απανταχού της γης.
Η 1η Μαΐου ή Πρωτομαγιά είναι διπλή εορτή και αργία: 1ον Εορτάζομαι την ανοιξιάτικη φύση.
Ο λαός ελεύθερος εργασίας επισκέπτεται την ύπαιθρο με τα πλούσια χρώματα και αρώματα των λουλουδιών και απολαμβάνει ομορφιά της φύσης.
Έθιμο αυτής της ημέρας είναι και τα "Μαγιάτικα Στεφάνια"(υιοθετημένο από τα αρχαία Ανθεστήρια) τα οποία πλέκουμε με τα λουλούδια που μαζεύουμε από τους αγρούς για να τα κρεμάσουμε στις εξώπορτες των σπιτιών μας μεταφέροντας έτσι τα χρώματα της άνοιξης εις το κλεινόν άστυ. . 2ον Η Πρωτομαγιά είναι και παγκόσμια εργατική εορτή και «γεννήθηκε» στην Αμερική ως εξής:
Το 1872 οι εργατικές τάξεις του Καναδά μετά από διαδηλώσεις και αγώνες που έκαναν κατάφεραν να αποκτήσουν τα κατά κοινή λογική δικαιώματα που τους στερούσαν οι εργοδότες τους.
Έτσι εφαρμόστηκαν κάποιοι νόμοι που προστάτευαν τα διακαιώματα (αλλά και τις υποχρεώσεις) των εργατών βάζοντας φρένο στις αχαλίνωτες απαιτήσεις των εργοδοτών τους.
Οι εργατικοί αγώνες μεταλαμπαδεύτηκαν στο Σικάγο το 1886 με χιλιάδες εργαζόμενους στις αρχές του Μάη να απεργούν και να διαδηλώνουν στους δρόμους της πόλης για την εκμετάλλευση των εργοδοτών απαιτώντας καλύτερες συμβάσεις εργασίας με βασικό τους αίτημα την οκτάωρη εργασία.
Προ των εργατικών κινητοποιήσεων Κυριακή γιορτή και σχόλη δεν υπήρχε.
Μετά από αυτές τις κινητοποιήσεις οι εργάτες του Σικάγο κατάφεραν να εδραιώσουν το 8ωρο τους.
Την Πρωτομαγιά στις ΗΠΑ δεν απεργούσαν μόνον οι εργάτες του Σικάγο αλλά και εργάτες σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας.
Πλησίον των ανθρακορυχείων αλλά και των μεταλλείων είχαν στηθεί υποτυπώδεις παραγκουπόλεις για τους εργάτες χωρίς τις στοιχειώδεις υποδομές για την επιβίωση τους. Σε περιπτώσεις εργατικών ατυχημάτων η αποζημίωση ήταν υποτυπώδης και οι οικογένειες των τραυματιών ή των εκλιπόντων εργατών έμενε κυριολεκτικά στον δρόμο.
Μην σας περνά από το μυαλό ότι (ορισμένοι από αυτούς τους αγώνες) ήταν αναίμακτοι, αντιθέτως έχασαν την ζωή τους αρκετοί απλοί σκληρά εργαζόμενοι στους δρόμους διεκδικώντας τα δεδουλευμένα.
Αξίζει να σημειωθεί και είναι προς τιμήν τους το ότι δεν επιχείρησαν τις εργασιακές αλλαγές μέσα από κάποια πολιτικά - κομματικά σχήματα, αλλά μέσα από την κοινωνική τους κατάντια και μη περιμένοντας βοήθεια από κανέναν έδρασαν μόνοι τους.
Έτσι λοιπόν ακολούθησαν και οι εργασιακές συμβάσεις με τα ασφάλιστρα των εργαζομένων, τις αργίες, το κατώτατο όριο των μισθών και άλλα πολλά τα οποία εμείς τα θεωρούμε σήμερα δεδομένα και δεν σκεπτόμαστε ότι κάποτε στην Αμερική ορισμένοι τα απέκτησαν πρώτοι μέσα από δικούς τους αγώνες.
Γι αυτό ας ανάβουμε και κανένα κεράκι γι αυτούς τους άγνωστους προς εμάς αγωνιστές της ζωής, ή έστω όταν σηκώνουμε το ποτήρι μας να πίνουμε ένα ποτήρι νερό στη μνήμη τους.
Λούης Τίκας (Ηλίας Σπαντιδάκης), 1886 - 1914 Κρητικός μετανάστης από το Ρέθυμνο. Ήταν ο πρώτος ηγέτης στις κινητοποιήσεις εργαζομένων του Κολοράντο και εκτελέστηκε το 1914 από τα πρωτοπαλήκαρα των εργοδοτών προς γνώση και συμμόρφωση των υπολοίπων ανθρακωρύχων. Αλλά αυτό ήταν μόνον η αρχή των διεκδικήσεων οι οποίες εκφράστηκαν εντονότερα από τους υπολοίπους εργαζόμενους. Ένα μικρό βιογραφικό του Ηλία Σπαντιδάκη μπορούμε να δούμε στο ακόλουθο βίντεο.
Ελλάδα:
Και ερχόμαστε στην πρώτη εργατική κινητοποίηση που έγινε κατ' αρχάς στην Αθήνα το 1892 - 1893 υπό την ηγεσία του Σταύρου Καλλέργη.
Οι διαδηλωτές ζητούσαν 8ωρο, ασφαλιστικές παροχές, Κυριακάτικη αργία κ.ά.
Το 1936 και στην Θεσσαλονίκη την Πρωτομαγιά βγήκαν στους δρόμους καπνεργάτες διαδηλώνοντας για καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Και εδώ οι διαδηλώσεις δεν ήταν αναίμακτες γιατί είχαμε νεκρούς εργαζόμενους από τα τότε ένοπλα σώματα τάξεως. Εύχομαι καλή ανάπαυση στις ψυχές τους.
Οι πρώτες κινητοποιήσεις για τα εργατικά δικαιώματα ήταν καθαρά κοινωνικές και όχι πολιτικές ή πιο συγκεκριμένα κομματικές και έτσι Θα πρέπει να μένουν.
Όποιου πολιτικού σχήματος κι αν είμαστε οπαδοί την εργατική τάξη θα πρέπει να την βλέπουμε μόνο στην καθαρά κοινωνική μορφή της.
Η τελική μορφή του πανελλήνιου ασφαλιστικού φορέα οργανώθηκε και εδραιώθηκε 1η Δεκεμβρίου 1937 επί κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά με την ονομασία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων", το γνωστό ΙΚΑ.
Οι εργοδότες είχαν υποχρέωση σύμφωνα με το νόμο να ασφαλίζουν τους εργαζόμενους που δούλευαν στις επιχειρήσεις τους.
Προηγούμενες κυβερνήσεις επιχείρησαν την λειτουργική οργάνωση του ΙΚΑ αλλά χωρίς λειτουργικό αποτέλεσμα. Vasileios
Ο παστός μπακαλιάρος (υγράλατος) εισηχθεί στην πατρίδα μας κατά τον 15ο αιώνα από παράκτιες χώρες της δυτικής Ευρώπης (Πορτογαλία κ.λ.π.), την εποχή της τουρκοκρατίας.
Η μέθοδος παστώματος ήταν μία καλή λύση αποθήκευσης του ψαριού καθ' όλο το έτος εφόσον εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ψυγεία.
Οι κάτοικοι των νησιών και των παραλιακών πόλεων έτρωγαν αυτή την ημέρα φρέσκα ψάρια εν αντιθέσει μα τους κατοίκους που ζούσαν σε περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας και δεν μπορούσαν να προμηθευτούν φρέσκο ψάρι για την εορτή της 25ης Μαρτίου. Έλυσαν αυτό το πρόβλημα με την αγορά παστού μπακαλιάρου. Ήταν ένα ψάρι φθηνό, θρεπτικό και όλοι μπορούσαν να το προμηθευτούν από τα παντοπωλεία των πόλεων και των χωριών όπου κατοικούσαν. Σύμφωνα με την νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής (πριν την Λαμπρή) η Ορθόδοξη Εκκλησία επιτρέπει την κατάλυση ιχθύος την ημέρα εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου η οποία συμπίπτει με την εθνική μας εορτή της 25ης Μαρτίου.
Μία δεύτερη ημέρα κατάλυσης ιχθύος είναι και αυτή της Κυριακής των Βαΐων. Το αλάτισμα του μπακαλιάρου γίνεται αμέσως μετά την αλίευση του και εφόσον πρώτα τεμαχιστεί σε φιλέτα (με ή χωρίς κόκαλα).
Μπορούμε να βρούμε στους καταψύκτες των καταστημάτων τροφίμων και μπακαλιάρο ξαρμυρισμένο. Στην σημερινή εποχή ο καταναλωτής μπορεί να βρει στην αγορά φρέσκα ψάρια για το τραπέζι του.
Πιο υγιεινά είναι τα ψάρια που αλιεύονται στην ανοιχτή θάλασσα εν συγκρίσει με τα ψάρια της ιχθυοκαλλιέργειας. Vasileios
Οι νηστίσιμες συνταγές είναι εξίσου νόστιμες με τις συνταγές που περιέχουν κρέας και γαλακτοκομικά.
Η νηστεία
ενισχύει την προσευχή. Γίνεται φτερό στην πορεία της προς τον ουρανό. Είναι
μητέρα της υγείας, παιδαγωγός της νιότης, στολίδι των γηρατειών. Είναι
συνοδοιπόρος των ταξιδιωτών και ασφάλεια των συγκατοίκων.
Ο άνδρας δεν
αμφιβάλλει καθόλου για τη συζυγική πίστη της γυναίκας του, όταν τη βλέπει να
συζεί με τη νηστεία. Η γυναίκα δεν λιώνει από ζήλια, όταν βλέπει τον άνδρα της
να νηστεύει.
Ποιος
ζημιώθηκε ποτέ από τη νηστεία; Υπολόγισε την οικονομική κατάσταση του σπιτιού
σου σε μια μέρα νηστείας. Υπολόγισέ την και σε μια συνηθισμένη μέρα. Θα
διαπιστώσεις έτσι εύκολα, πόσο μεγάλο κέρδος έχεις με τη νηστεία.
Σκέψου πως
ακόμα και οι εφοριακοί αφήνουν τους φορολογουμένους να ζήσουν λίγο καιρό ήσυχοι
και ανενόχλητοι. Ας επιτρέψει λοιπόν και η σάρκα μια μικρή ανάπαυλα στο στόμα.
Ας κάνει μια μικρή ανακωχή αυτή, που, όταν χορτάσει, φιλοσοφεί γύρω από την
εγκράτεια, ενώ, όταν πεινάσει, ξεχνάει όσα δέχτηκε πριν.
Όποιος
νηστεύει, δεν έχει ανάγκη από δάνεια ούτε χρειάζεται να πληρώνει τόκους. Η
νηστεία γίνεται αφορμή να ευφραίνεται ο άνθρωπος. Γιατί όπως η δίψα κάνει γλυκό
το πιοτό και η πείνα ευχάριστο το τραπέζι, έτσι και η νηστεία κάνει απολαυστικά
τα φαγητά. ·
Αν θέλεις
λοιπόν να 'ναι ευχάριστο το τραπέζι σου, δέξου την αλλαγή της νηστείας. Αν όμως
είσαι πάντα κυκλωμένος από πλούσια φαγητά, αδικείς τον εαυτό σου, γιατί
εξαφανίζεις την απόλαυση με την άμετρη φιληδονία.
Τίποτα δεν
υπάρχει, που να μην περιφρονηθεί με τη συνεχή απόλαυσή του. Ενώ, αντίθετα,
συχνά επιθυμούμε εκείνα τα φαγητά, που σπάνια γευόμαστε. Γι' αυτό και ο
Δημιουργός μας επινόησε την ποικιλία στη ζωή μας, ώστε να νιώθουμε την απόλαυση
όλων των αγαθών Του.
Παρατήρησε
τί συμβαίνει στη φύση: Ο ήλιος δεν είναι λαμπρότερος μετά τη νύχτα; Ο ύπνος δεν
είναι γλυκύτερος μετά την αγρυπνία; Η υγεία δεν είναι περισσότερο επιθυμητή
μετά τη δοκιμασία της αρρώστιας; Έτσι και το τραπέζι γίνεται περισσότερο
ευχάριστο μετά τη νηστεία. Αυτό μάλιστα ισχύει για όλους. Και για τους
πλουσίους, που έχουν άφθονα φαγητά, και για τους φτωχούς, που διαθέτουν
λιγότερη τροφή.
Δεν κατηγορούμε αυτούς που ακολουθούν το νηστειολόγιο του διατροφολόγου τους για λόγους υγείας.
Σε περίπτωση προβλημάτων υγείας ενημερωνόμαστε από τον θεράποντα ιατρό μας για το κατάλληλο διαιτολόγιο που μας ωφελεί και υπό την ευλογία του πνευματικού μας το εφαρμόζουμε.
Ο Όσιος Παΐσιος όταν νοσηλευόταν κλινήρης στο νοσοκομείο έκανε υπακοή στον θεράποντα ιατρό του και γευμάτιζε σύμφωνα με τις εντολές του διατροφολόγου του.
Ο ασθενής λοιπόν που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο διαιτολόγιο δεν μπορεί να το παραβλέψει και να νηστέψει με αυθαίρετο και εγωιστικό, τρόπο εις βάρος της υγείας του.
Όταν νηστεύουμε δεν κατηγορούμε τους άλλους που απέχουν από την νηστεία γιατί τότε πέφτουμε στην πλάνη του φαρισαίου.
Τα γαστρονομικά έθιμα της εορτής του Πάσχα γεμίζουν το τραπέζι με πολλά νόστιμα εδέσματα.
Το αρνί, το κοκορέτσι, η γαρδούμπα, τα τσουρέκια και τα κόκκινα αυγά έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εκτός από τη νοστιμιά τους περιέχουν και αρκετά λίπη τα οποία πολλές φορές ο οργανισμός μας δυσκολεύεται να αφομοιώσει και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τις δυσπεψίες, τα ανυποχώρητα φουσκώματα στο στομάχι και τον πόνο στο στήθος και την πλάτη.
Η υπερβολική λήψη πασχαλινών εδεσμάτων ίσως οδηγήσει κάποια πάσχοντα από καρδιαγγειακά άτομα στο νοσοκομείο για ανάνηψη, παράκαμψη "by pass", stent, ή και μπαλονάκι.
Αν λοιπόν Θέλουμε να πούμε ένα Μεγάλο "ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ" στους γιατρούς, εν όψει πανδημίας COVID-19, δεν το κάνουμε μόνον χτυπώντας παλαμάκια στα μπαλκόνια αλλά, και προσέχοντας την διατροφή μας κατά τις ημέρες της Λαμπρής.
Με αυτή μας την ενέργειά οι γιατροί, οι νοσηλευτές και το ΕΚΑΒ θα γιορτάσουν χωρίς πολλά περιστατικά το γιορτινό τους τραπέζι έστω και κατά τις ώρες εφημερίας τους.
Λόγω της υψηλής θεραπευτικής τους ικανότητας οι γιατροί θα ανανήψουν τους πάσχοντες αλλά, δεν θα είναι υπεύθυνοι εάν (οι πάσχοντες) επιστρέψουν στο σπίτι τους ως φορείς κορωναϊού εν καιρώ πανδημίας.
. Tips:
Ας δούμε ορισμένες έξυπνες λύσεις για τα περισσεύματα της πασχαλινής τραπέζης:
Να τρώμε συνδυάζοντας το αρνί με διάφορες σαλάτες και φρούτα.
Δεν προσπαθούμε ποτέ να χορτάσουμε τρώγοντας μόνο κρέας, αυγά και κοκορέτσι.
Τα πασχαλινά κρέατα επίσης που αγοράζουμε την παραμονή ίσως να είναι περισσότερα από εκείνα που θα μαγειρέψουμε για το γιορτινό τραπέζι με αποτέλεσμα να τρώμε περισσότερα από εκείνα που χρειαζόμαστε.
Προσοχή λοιπόν στην ποσότητα τροφίμων που θα αγοράσουμε.
Αν το αρνί που αγοράσαμε είναι πολύ, καλό θα είναι να ψήσουμε τόσο, όσο είναι απαραίτητο για το τραπέζι μας και το υπόλοιπο να το αποθηκεύσουμε στον καταψύκτη.
Ας προσφέρουμε τα τρόφιμα που μας περισσεύουν σε κοινωνικά μαγειρεία που παρασκευάζουν φαγητά για άπορους και φτωχούς ανθρώπους (ενορίες, δήμους κ.λ.π.).
Αν μας περισσέψει μαγειρεμένο φαγητό δεν το πετάμε αλλά το προσφέρουμε σε ανθρώπους που γνωρίζουμε ότι έχουν την ανάγκη μας.
Μεγάλο λάθος είναι επίσης να πετάμε το ψωμί που μας περίσσεψε στα σκουπίδια. Η ορθή λύση είναι να βρέξουμε το μπαγιάτικο ψωμί και να το αφήσουμε σε σημεία που μαζεύονται τα περιστέρια.
Υπάρχουν άνθρωποι στις γειτονιές που δίνουν τροφή στα αδέσποτα ζώα. Ας τους προσφέρουμε λοιπόν το επιπλέον μαγειρεμένο φαγητό μας για να ταΐσουν αυτά τα ζωάκια.
Ακόμη κι εμείς οι ίδιοι μπορούμε να βάλουμε σε ένα αλουμινόχαρτο το φαγητό που μας περίσσεψε και να το αφήσουμε σε μία κατάλληλη γωνιά όπου σιτίζονται τα αδέσποτα ζώα (και όχι σε κάποιο τυχαίο σημείο, γιατί ίσως μας κάνουν παρατήρηση).
Την εποχή που ο Άγιος Βασίλειος διακονούσε ως επίσκοπος Καισαρείας, ο τοπικός άρχοντας απαίτησε την συλλογή των κοσμημάτων και χρυσών νομισμάτων από τους κατοίκους της πόλης για την οικονομική ενίσχυση του κυβερνείου του.
Μαθαίνοντας τα κακά μαντάτα ο Άγιος συγκέντρωσε τον πλούτο των πολιτών στην επισκοπή για να τον διαφυλάξει από τις αδηφάγες προθέσεις του άρχοντα.
Προσευχήθηκε δε στον Θεό ώστε να ανατραπεί αυτή η άδικη φορολογική επιδρομή.
Ο Θεός εισάκουσε τις προσευχές του και εμπόδισε αυτή την ενέργεια.
Έχοντας προστατευμένο ο Άγιος Βασίλειος τον πλούτο του λαού στην επισκοπή και μετά το αίσιο τέλος του συμβάντος δεν ήξερε σε ποιόν ανήκει το κάθε χρυσό αντικείμενο.
Για να υπάρξει μέση λύση στο πρόβλημα έδωσε εντολή στις μαγείρισσες που τον βοηθούσαν στο έργου του να παρασκευάσουν γλυκά καρβελάκια και σε κάθε ένα από αυτά έκρυψε ισομερώς τα χρυσά.
Μοίρασε δε στον λαό όλα αυτά τα γλυκόψωμα και ο κάθε ιδιοκτήτης κατ' αυτό τον τρόπο παρέλαβε τα αντίστοιχα σε αξία κοσμήματα.
Από αυτό το περιστατικό λοιπόν καθιερώθηκε η Βασιλόπιτα, παίρνοντας την ονομασία της από το όνομα του Αγίου Βασιλείου.
Συνηθίζεται δε στις ημέρες μας να βάζουμε μέσα στην «πρώτη πίτα του έτους» και κάποιο φλουρί ή άλλο χρυσό νόμισμα.
Ορισμένοι Κωνσταντινουπολίτες ζαχαροπλάστες έχουν το έθιμο να πιέζουν την επιφάνεια της Βασιλόπιτας με μία στρογγυλή σφραγίδα η οποία έχει ανάγλυφο σκάλισμα της μορφής του Αγίου Βασιλείου και έτσι αποτυπώνεται η μορφή του στην Βασιλόπιτα.
Επιμέλεια χρονογραφήματος Vasileios
☆☆☆
Δείτε μία εύκολη και νόστιμη συνταγή της Βασιλόπιτας
Τα κόλλυβα
προσφέρονται στους παρευρισκόμενους σε μνημόσυνα που τελούνται στους Ιερούς Ναούς και στα κοιμητήρια, αλλά και
διανέμονται στη συνέχεια σε συγγενικά ή φιλικά σπίτια. Το έθιμο προέρχεται από
τα παλαιότερα χριστιανικά χρόνια και έχει σχέση με τα περίδειπνα των αρχαίων Ελλήνων. Η λέξη κόλλυβα προέρχεται από το αρχαίο Ελληνικό νόμισμα κόλλυβος.
Τα κόλλυβα
τα πηγαίνουμε στον Ναό της ενορίας μας για να τελέσουμε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των αγαπημένων μας προσώπων τα οποία δεν βρίσκονται
πλέον στη ζωή (μετά τις 40 ημέρες της κηδείας, ετήσια μνημόσυνα κ.λ.π.)
Έχει καθιερωθεί
από την Ορθόδοξη εκκλησία η μνημόνευση των κεκοιμηθέντων να γίνεται και τα λεγόμενα
ψυχοσάββατα.
Αυτός είναι
και ένας έμμεσος τρόπος επικοινωνίας με τα κεκοιμημένα αγαπημένα μας πρόσωπα αλλά και αφορμή
προσευχής για την ανάπαυσή των ψυχών τους.
Τα 9 υλικά των κολλύβων που αντιστοιχούν στα εννέα Τάγματα των αγγέλων και τι συμβολίζει το κάθε υλικό:
1. Σιτάρι: συμβολίσει την γη
2. Σταφίδες (αφυδατωμένα σταφύλια): Κατά Ιωάννην Κεφ. 15: παρ.1 «Εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή και ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός. παρ.2 Κάθε κλήμα ενωμένο μ’ εμένα που δε φέρει καρπό το αφαιρεί. Και καθένα που φέρει καρπό το κλαδεύει, για να φέρει περισσότερο καρπό.
3. Μαϊντανός: Για την μετά θάνατον ανάπαυση των κεκοιμηθέντων,(σε τόπο χλοερό)
4. Ζάχαρη: συμβολίζει την μετά θάνατον Ουράνια γλυκιά Ζωή
5. Σουσάμι (ή και το τρίμμα παξιμαδιού): Ο χούς (το χώμα) όπου "αναπαύονται" τα νεκρά σώματα
6. Κανέλα: συμβολίζει τα ταφικά μύρα, (έθιμο στην εποχή του Χριστού όπου οι συγγενείς μύρωναν τον σκήνωμα του τεθνεώτος)
7. Ρόδι: συμβολίζει τα μετά θάνατον αγαθά των σωσμένων ψυχών μέσα στον παράδεισο
8. Κουφέτα (ασημένια): συμβολίζουν τα οστά των κεκοιμημένων που συν τω χρόνω παραμένουν άφθαρτα ενώ η σάρκα αποσυντίθεται.
9. Αμύγδαλα: συμβολίζουν την καλή σωματική και ψυχική ποιότητα των κεκοιμηθέντων γονέων (όταν ήταν ζωντανοί) και κατ' επέκταση τους υγιείς απογόνους.
Τα κόλλυβα εφόσον γνωρίζουμε την συνταγή τα παρασκευάζουμε μόνοι μας στο σπίτι.
Μία δεύτερη λύση είναι να τα αγοράσουμε έτοιμα από ένα παρασκευαστήριο το οποίο έχει ανάλογη πείρα για την παρασκευή τους και έτοιμα πλέον σε δίσκο να τα πάμε στον ιερό ναό.
Μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας πλαστικά κύπελλα και κουταλάκια για το μοίρασμα των κολλύβων σας. Ανάλογα με την ποσότητα να είναι και τα πλαστικά σκεύη
Γράφουμε σε ένα χαρτί τα ονόματα τον κεκεκοιμθέντων που θέλουμε να τα διαβάσει ο ιερέας στην ακολουθία του τρισάγιου.
Παρασκευάζουμε και πηγαίνουμε στον Ιερό Ναό τα κόλλυβα με εσωτερική χαρά και όχι με πόνο και στενοχώρια γιατί είναι ένα σημαντικό δώρο προς τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έφυγαν και τους προσφέρουμε ανάπαυση και χαρά με αυτή την προσφορά και την προσευχή μας.
Σε περίπτωση που για κάποιο λόγο αδυνατούμε να παρασκευάσουμε κόλλυβα στο σπίτι, μπορούμε να τα αγοράσουμε από εξειδικευμένα ζαχαροπλαστεία τα οποία εδρεύουν πέριξ των κοιμητηρίων.
Vasileios
Εδώ θα δείτε μία παραδοσιακή συνταγή για την κουζίνα σας.
-----------------------------------------------
Δείτε για ένα λεπτό στο βίντεο που ακολουθεί το βασικό μυστικό για τον σωστό βρασμό
των κολλύβων και που είναι η βάση της επιτυχίας τους.
